Baptist Page


imagesKVZ60BKW
    SVE O BAPTISTIMA
__________________

Sadržaj:

  1. Uvod
    Ukratko

    Baptisti kod nas
    – Počeci
    – Evropa
    – Beograd
    Razno
    Baptist Encyclopedia
    Neki linkovi
    Together Magazine
    Video
    Baptist Faith in Pictures
  2. Baptist History (articles, links…)

~~~~~
UVOD 

Na DV.com se već nalazi nekoliko linkova i tekstova koji se bave baptistima i njihovim vjerovanjem, međutim zbog impresivne ali i tragične istorije baptista, njihovog uticaja,
kao i zbog vlastitog višedecenijskog pozitivnog iskustva i stečenog povjerenja, zaključili smo da je jedna ovakva posebna stranica posvećena denominaciji više nego opravdana.

/Sajt ima ukupno 82 stranice, što znači da je ova jedna posvećena baptistima a da se ostalih 81 bave opšte-hrišćanskim, biblijsko-evanđeoskim temama ili imaju neke druge sadržaje/

Dobru vijest, inače, nije osnovalo ni jedno baptističko tijelo (crkva ili organizacija) niti utiče ili učestvuje u njenom radu – ni jedno takvo tijelo nema upliva u uređivačku politiku Dobre vijesti, ne upravlja njom niti kontroliše njeno djelovanje.
DV je nezavisna i samostalno djeluje na internetu preko svog sajta. Ipak, oba člana uredništva su baptisti, i preko svojih matičnih crkava slobodno udruženih u
Savez baptista Srbije, članovi su i EBF-a (European Baptist Federation) sa sjedištem u Amsterdamu, Holandija, sa kojima dijelimo ista osnovna uvjerenja evropskih i blisko-istočnih baptista.

Međutim, članstvo njenih urednika u baptističkim crkvama ili pomenutim Savezima ne znači da DV i pripada tim tijelima – ona pripada svim istinskim hrišćanima sa biblijskom vjerom i svima onima dobre volje koji u DV službi i na njenom sajtu nalaze utjehu, ohrabrenje ili putokaz ka Bogu. DV je otvorena za svakoga – u uredništvo svoga sajta i za svoje saradnike prihvata ljude svih nacija i braću svih evanđeoskih varijeteta. Svako kome ne smeta naša uređivačka politika i pojedini stavovi i ko na našoj stranici Mi vjerujemo (ne baptistički već opšte-prihvaćeni evanđeoski kredo) pronalazi i prepoznaje svoja uvjerenja je dobrodošao.

EBFlogo2003

imagesXKEK633M
2009 Proslava 400 godina postojanja

[Sadržaj ↑]
————————————————————

UKRATKO O BAPTISTIMA (ako ste u žurbi…)

SLOBODE

Slobode u koje vjerujemo:

Sloboda Pisma

Biblija mora imati centralno mjesto u životu pojedinca i crkve. Svaka osoba ima slobodu i obavezu da proučava i bude poslušna Svetom pismu i da ga tumači onako kako je Duh sveti vodi. Krajnji autoritet je sam Isus koji je Riječ Božija prema Jovanu 1:1-4. Baptiste ne obavezuje nikakvo načelo vjerovanja ili kakav drugi posrednik van Svetog pisma.

Sloboda ličnosti

Svaka osoba ima neotuđivo pravo i odgovornost u svom odnosu prema Bogu i mora biti slobodna i zaštićena od nametanja vjeroispovijesti, uticaja sveštenstva ili posredovanja civilnih vlasti. Vjera neke osobe mora biti lična, iskustvena i dragovoljna. Na osobi je da donese vlastitu odluku o Bogu i duhovnim stvarima. Baptisti (‘oni koji krštavaju’) su i dobili svoje ime zbog insistiranja na ‘vjerničkom krštenju’ kojim potvrđuju Biblijsko učenje da se Hristu može doći samo vlastitom voljom i odlukom, nikako ne znajući (nesvjesno) ili prinudom. Istorijski gledano, jedini pravi način za kredobaptizam (krštavanje vjernih) je uronjenjem u vodu. Porodice i pojedinci mogu ‘posvetiti’, ‘predati’ svoje novorođenče ili malo dijete Bogu kao znak obećanja i želje da se dijete odgaja na Božijem putu, i to ne treba miješati sa krštenjem ili odlukom vjere (predanjem svog života Hristu) koje moraju biti svjesne odluke.

Sloboda ckrve

Lokalne (mjesne) ckrve ili zajednice, sa Hristom kao svojim Gospodom, imaju slobodu da odlučuju o svom članstvu i vođstvu, uređuju svoju službu i rad, određuju (rukopolažu) onoga za koga smatraju da ima dara za neku službu kao i da učestvuju u životu i radu većeg Hristovog tijela (šire Crkve). Dakle, niko – ni pastir crkve, ni kakva civilna (svjetovna) vlast niti kakvo šire crkveno udruženje ili savez (ako se zajednica poveže), ne može da lokalnoj crkvi diktira ili upravlja njom i njenom politikom i radom. Svaka Baptistička crkva (mjesna zajednica) je autonomna zajednica vjernika sa svojom vlastitom upravom i pravilima. Sama zajednica vjernika, (često vođena vlastitim ustavom), a ne njeno vođstvo (pastir, đakoni…), nekakva hijerarhija ili biskupi, određuje sopstvene vrijednosti, identitet, misiju i službu. Uz to, svaka crkva pojedinačno ustanovljava opseg i prirodu svojih odnosa i partnerstva sa drugima u lokalnoj zajednici i globalno. Ne postoji nikakav vanjski autoritet kojem je mjesna crkva podložna, uključujući i šira baptistička povezivanja i umrežavanja poput nacionalnih saveza ili međunarodnih tijela i udruženja.

Sloboda religije

Religiozna sloboda se definiše kao ‘slobodna crkva u slobodnoj državi’ – odvojenje crkve od države.
Baptisti vjeruju da ljudi imaju neotuđivo pravo na slobodu religije, slobodu za religiju i slobodu od religije. Oni insistiraju da Cezar nije Hrist niti je Hrist Cezar, Kao što ni sami ne nameću jevanđelje tako vjeruju i da država i vlast nemaju pravo da nameću religiju. Religiozna sloboda nije samo za izabranu nekolicinu ili čak ogromnu većinu – ona je za svakoga.

BAPTISTI SU

  • članovi velike hrišćanske porodice koji naglašavaju iskustvo ličnog spasenja kroz vjeru u Isusa. Iskustvo spasenja se evocira i simbolično je predstavljeno kroz dva obreda – Krštenje i Gospodnju večeru (Pričest).
  • oni koji su, pod Hristovim vođstvom, povezani u slobodne lokalne zajednice i koji zajednički nastoje da budu poslušni Hristu u vjeri i životu.
  • oni koji prihvataju autoritet Svetog pisma u svim pitanjima vjere i prakse.
  • oni koji su smatrali  da imaju pravo na religioznu slobodu i koji je i danas zahtijevaju za sebe i za druge.
  • oni koji vjeruju da je ‘Veliko poslanje’ da nosimo jevanđelje cijelom svijetu stvar svakog pojedinog člana.

Ono što je vremenom isklesalo baptistički identitet je sloboda a ne kontrola, voluntarizam umjesto prinude, individualizam prije nego grupni mentalitet, lična vjera umjesto puke religioznosti i diverzitet a ne uniformnost.

Iz dokumenta ‘Ka baptističkom identitetu’ (Baptistička komisija za nasleđe 1989, Zagreb).

Baptističke posebnosti

[Sadržaj ↑]

ČITAJTE VIŠE U NASTAVKU  ↓

…………………………………………………………………………………………………………………..

BAPTISTI KOD NAS

 

Počeci

 

Za razliku od mnogih drugih verskih pokreta tokom istorije, počeci baptizma ne mogu se odrediti s najvećom preciznošću. Ne postoji jedan jedinstveni događaj, niti pojedinačna ličnost kojima bi se mogli pripisati počeci ovoga pokreta. Njegove korene treba tražiti u čitavom nizu verskih događanja u Engleskoj krajem 16. i naročito početkom 17. veka, a u mnogo manjoj meri i u pojedinim verskim pokretima i u drugim zapadnoevropskim zemljama, posebno menonitskom u Holandiji. Uticaj Švajcarskih i holandskih anabaptista na nastanak baptista je mnogo manji (ako je uopšte postojao) nego što neki istoričari ističu.

Nakon okrutne vladavine pro-katoličke kraljice Meri (1553-1558) – vladavine tokom koje je na lomači spaljeno stotine protestanata, u anglikanskoj crkvi, pod uticajem kalvinizma, pojavio se veliki broj nezadovoljnika takvom crkvom u čije ime je Meri (nazvana zbog toga i „Krvava Marija”) sprovodila najkrvavija zverstva protiv onih koji drugačije veruju. Ni novi Zakon (Acts of Uniformity and Supremacy, 1559), kojim je započela vladavina kraljice Elizabete I, nije anglikansku crkvu približio novozavetnom modelu crkve.

Ovi nezadovoljnici se nisu izdvajali iz crkve, već su nastojali da je očiste iznutra (engl. pure = čist). Tako je nastao pokret pod nazivom puritanizam. Vremenom se sve više pokazivalo da puritanizam ne donosi željene rezultate  (promenu crkve iznutra), pa su pojedinci počeli da napuštaju puritanske krugove u anglikanskoj crkvi, i da se izdvajaju (eng. separate = odvojen), zbog čega su nazvani separatistima. Separatizam dobijao sve više pristalica, a separatiste je sve više privlačila ideja o dobrovoljnoj, tzv. okupljenoj crkvi po ugledu na prvobitnu hrišćansku zajednicu koju su osnovali Hristos i apostoli. Objavljivanje „Antiseparatističkog dekreta” (1593.) rezultiralo je progonstvom neistomišljenika (separatista) u Holandiju. Prognani su u više velikih grupa, a utočište su našli u Lajdenu, Amsterdamu i drugim mestima.

Separatisti nisu sebe smatrali rušiteljima i protivnicima crkve, niti su prihvatali naziv „separatisti”. Bili su to pobožni ljudi koji su ozbiljno shvatali veru i hrišćanski život i zato nastojali da se rasterete svih mogućih stega nametnutih od strane polu-reformisane i formalne anglikanske crkve u kojoj su glavnu reč vodili svetovni vladari.

Anglikanski sveštenik, puritanac, student s Kembridža, Džon Smajt (John Smyth, ?1570-1612), nakon višegodišnjeg kolebanja, priklanja se separatistima i priključuje takozvanoj okupljenoj crkvi. Vlasti su prema njima bile neprijateljski nastrojene, tako da je, krajem 16. veka, i ova grupa završila u progonstvu u Holandiju. Pod Smajtovim vođstvom grupa je počela da razvija najradikalniji oblik separatizma, zalažući se za spontano bogosluženje u okviru okupljene crkve, bez molitvenika i hijerarjiskog klera. U ovoj grupi nalazio se i Tomas Helvis (Thomas Helwys). Boraveći u Holandiji ova grupa separatista intenzivno se sastajala i proučavala Sveto pismo, i sve više otkrivala potrebu za modelom crkve utemeljene na novozavetnim načelima.

Za vreme boravka u Holandiji, takođe su došli u doticaj i s holandskim menonitima, koji su negovali praksu krštenja vernika (odraslih koji lično i javno ispovede svoju veru), što je dodatno uticalo da preispitaju i svoj stav o krštenju i započnu s praksom krštavanja vernika, dakle, onih koji se verom, dobrovoljno opredele da će služiti Gospodu (izvorna gr. reč za krštenje je baptizo, odakle i reč baptisti). Tako je u Holandiji, ova grupa engleskih separatista, pod vođstvom Smajta i Helvisa, došla do baptističkih uverenja. Sada kad su shvatili značaj krštenja, odlučili su da se pokrste na biblijski, novozavetni način, na osnovu javnog ispovedanja svoje vere – podronjavanjem. Prvo zabeleženo baptističko bogosluženje ove grupe baptista održano je 1609. godine u Amsterdamu (u iznajmljenoj prostoriji iza jedne pekare, koja još uvek postoji), što se uzima za početak baptističkog pokreta. Tako je prva baptistička crkva osnovana u Holandiji od strane engleskih prognanika, separatista.

Godine 1611., deo te grupe, pod vođstvom Tomasa Helvisa, vratio se u Englesku, što se smatra početkom baptističkog pokreta u Engleskoj. Engleska je još uvek odisala progonstvom verskih separatista, čemu se Helvis, bez obzira na malobrojnost svoje tek zaživele baptističke crkve, suprotstavio svojim kratkim spisom o netoleranciji, pod nazivom Kratka deklaracija o tajni nepravde. Ovim delom, prvi baptisti su započeli svoju borbu za potpunu versku slobodu, što je postalo jedna od osnovnih karakteristika baptista gde god su se kasnije pojavili. Ova grupa baptista, koja je nastala pod vođstvom Smajta i Helvisa, nazvana je generalni baptisti, zbog njihovog učenja o otkupljenju, po kome je ono zagarantovano svakome ko verom prihvati otkupljujuće delo Isusa Hrista.

Godine 1616., pod vođstvom Henrija Džejkoba, Džona Latropa i Henrija Džesija (Henry Jacob, John Lathrop, Henry Jessy), u Londonu je osnovana baptistička crkva koja nije bila u vezi sa Smajtom i Helvisom, već je nastala u krilu manje radikalnih separatista, tzv. indipendentista, koji su se mnogo čvršće držali kalvinističkih uverenja o posebnom otkupljenju samo izabranih (engl. particular atonement). Na taj način nastali su tzv. partikularni baptisti. Obe grupe, generalni i partikularni baptisti, slagale su se oko pitanja crkve kao „okupljene zajednice”, krštavanja samo vernika nakon javnog ispovedanja vere, i to podronjavanjem i zalaganja za verske slobode, ali su se razlikovale po pitanju učenja o spasenju, i to oko pitanja, kome Bog dodeljuje spasenje, svima ili samo izabranima. Ove dve grupe su se i razvijale zasebno sve do početka 19. veka, kada su se spojile u jedan baptistički pokret.

Treba, takođe, pomenuti da je krajem 17. veka, u Engleskoj, započela i treća, ali mnogo slabija struja baptista, pod nazivom baptisti sedmog dana. 1905. godine, u Londonu je osnovana Svetska baptistička alijansa (BWA) koja je udružila najveći deo baptističkih pokreta i saveza koji su do tada nastali širom sveta.

[]

Evropa

 

Iako je baptistički pokret započeo na tlu evropskog kontinenta (u Holandiji), on se dobrih 200 godina razvijao samo na britanskom ostrvu (u Engleskoj), dok se u središte Evrope ponovo vratio tek u prvoj polovini 19. veka, i to u Nemačku, preko Johana Gerharda Onkena (Johann Gerhard Oncken), koji je nakon svog obraćenja u Engleskoj i povratka u Hamburg, s velikim entuzijazmom počeo da propoveda evanđelje i ubrzo, 1834. godine, osnovao crkvu.

Kada se u Hamburgu 1842. desio veliki požar, mnogi dobrovoljci iz Austro-Ugarske otišli su u Hamburg da pomognu oko obnove grada. Neki su tamo upoznali Onkena i članove njegove crkve koji su se svesrdno uključili u obnovu grada. Petorica mladića iz južnih delova Austro-Ugarske obratili su se Bogu, krstili i vratili kući kao preporođeni ljudi. Tako je evanđelje stiglo u redove nemačke nacionalne manjine u južnoj Austro-Ugarskoj, u Mađarskoj i Vojvodini. U Novom Sadu je osnovana crkva 1875. godine, a ubrzo posle toga i u još mnogim manjim vojvođanskim mestima.

Beograd

 

Na početke baptističke crkve u Beogradu uticale su najmanje četiri okolnosti: delovanje škotskog dobrotvora Francisa Harforda Makenzija, delovanje predstavnika nemačke baptističke crkve iz Novog Sada, snažno širenje nazarenskog pokreta u to vreme i delovanje Britanskog i inostranog biblijskog društva (koje je bilo povezano i s Vukovom jezičkom reformom i prevodom Svetog pisma na srpski jezik).

Na samom početku Baptističke crkve u Novom Sadu krštene su i dve žene iz Beograda, Sofija Sinković i Marija Štajner, a Makenzi (koji je pokušavao da utiče na pravoslavno sveštenstvo da narodu propoveda čisto evanđelje) je jednom mladiću iz Beograda, po imenu Svetozar Barbulović, pomogao finasijski da ode u Beč radi operacije očiju. Dok je boravio u Beču Barbulović je došao u kontakt sa Baptističkom crkvom i vernicima u Beču, gde se obratio Bogu i krstio. Makenzi ga je doveo nazad  kako bi propovedao i krštavao. To je bio početak baptističke crkve u Beogradu. Bilo je to tokom 80-ih godina 19. veka.

Od 1895. godine do Prvog svetskog rata tu grupu vernika predvodio je Petar Lehotski, koji je radio u fabrici kože. Još jedna nemačka porodica, Šmit, živela je tada u Beogradu, a bogosluženja su se održavala naizmenično kod tih dveju porodica.

Posle Prvog svetskog rata u Beograd su doselili baptisti (srpske nacionalnoti) koji su se obratili, ili u toku rata, ili su se vratili iz inostranstva (uglavnom iz SAD-a) gde su postali vernici. Najistaknutiji bili su Mihajlo Vujnović koji se obratio u toku rata, i Dušan Tatić koji je bio povratnik iz SAD. Takođe se doselilo i nekoliko čeških baptističkih porodica. Crkva nije imala svoju zgradu, a bogosluženja su se održavala u raznim, uglavnom iznajmljenim prostorima. Postojala je, takođe, i zajednica u Zemunu, pretežno od vernika nemačke nacionalnosti, i kućna zajednica u Bežaniji.

Godine 1923., osnovan je Savez baptista, pa su aktivnosti crkve počele da se odvijaju u koordinaciji sa ostalim crkvama u Kraljevini SHS. Crkva je postepeno rasla i uspostavljena je unutrašnja struktura vođstva, organizovan rad s omladinom, započet rad s horom, štampano je i podeljeno preko 50.000 pozivnica na bogosluženja na koje se jedan broj ljudi odazvao i obratio; itd. Takođe je značajno da se u to vreme ostvarila i dobra saradnja crkve s Bibliskim društvom i Hrišćanskom zajednicom mladih ljudi (koja je tada okupljala uglavnom pravoslavnu omladinu).

Godine 1931., crkva je prvi put dobila punovremenog propovednika češke nacionalnosti, Aloisa Erliha, koji je bio iskreni hrišćanin, vredan i aktivan radnik, i pod njegovim vođstvom baptistički rad u Beogradu se veoma stabilizovao i učvrstio, a ranije uspostavljene službe, omladinska i muzička znatno su se razvile. Omladinski rad beogradske crkve prerastao je u opšti jugoslovenski baptistički omladinski pokret, čiji predsednik je bio sam Erlih. On je odmah pokrenuo i baptistički omladinski list Mladi hrišćanin koji je izlazio u sastavu časopisa Glas evanđelja (koji je počeo da izlazi 1923. god.). Jedan od veoma aktivnih ženskih članova crkve, Lidija Kalmikova (poreklom Ruskinja), započela je, i takođe veoma dobro razvila rad žena (sestrinski rad), koji je, takođe, prerastao u opšti baptistički ženski pokret na teritoriji cele Kraljevine Jugoslavije.

Nakon odlaska Erliha 31. oktobra 1937. na čelo baptističke crkve dolazi ponovo jedan Čeh, Vaclav Zboril, pod čijim vođstvom je crkva dočekala i Drugi svetski rat. On je ujedno bio i predsednik Saveza baptista u Kraljevini Jugoslaviji. U toku njegove službe kupljena je prva zgrada za potrebe kako crkve, tako i prve baptističke biblijske škole u Jugoslaviji, u ul. Kralja Aleksnadra 264. Osnivač i direktor škole bio je Džon Alen Mor. Međutim, škola je trajala svega nešto više od godinu dana, a onda je izbio rat pa je prestala s radom. Propovedničku službu tada je preuzeo je Ljudevit Drobni. Tokom ratnih godina crkva je proživljavala teške trenutke, a većina članova se sklanjala u unutrašnjosti kod rođaka i prijatelja.

Posle rata u Beograd su počeli da se doseljavaju mnogi baptistički vernici iz unutrašnjosti (naročito iz Banije i Like). Tad se obratio i čovek koji će narednih više od pola veka biti jedan od glavnih vođa baptističke crkve, ne samo u Beogradu, već i u celoj Jugoslaviji, prof. dr Aleksandar Birviš. On je preuzeo propovedničku službu 1964. godine. Njegovu službu je karakterisalo podizanje intelektualnog i akademskog nivoa baptista.

Danas u Beogradu deluju tri baptističke crkve.

[Sadržaj ↑]

logo_OL-lg
The Baptist Encyclopaedia

~~~~~

NEKI LINKOVI

The Center for Biblical Spirituality

The Baptist History and Heritage Society

The Anabaptist Network

Baptist History Throughout the Ages

Baptist World Alliance

Baptist Press

Wikipedia

BBC

[]
————————————————————

TOGETHER Magazine

[]
————————————————————

VIDEO

[]
————————————————————

Baptist Faith
In Pictures

imagesQGU1TFMH
Na Jordanu

trailimagesSGVD67BZ
Tragom krvi kroz vjekove        Knjiga, Krv, blagoslovena Nada

images093L3CUR
Progon i od strane reformatora

historyfocus
Sperdžen -‘Princ propovjednika’                         Fokus

imagesOYQXZC4DimagesCPN4M8BD
Kako nekad                                                   Tako i sad

imagesHM2G8EBGimages8RSI9TXU
Martin Luther King                          Narod Knjige

imagesA0NI04WGimagesBOUTQ0MA
Dom molitve                                Unutrašnjost jednog doma/crkve

books imagesZ39GLVRI
Učenje i istraživanje                                    Kredobaptizam – krštenje vjerujućih

images1D4S7G0KimagesN34B2N2W
‘Samo Pismo’ – glavni autoritet za vjeru            Posebnosti radikalne reformacije

distimagesUJ3AHLG7
Posebnosti                                     +        Odvojenje Crkve od Države

images48CM74QD images7KV45Z8V
Red i mir – sa jednog Bogosluženja                        Teološka edukacija – prioritet

images67AOI8GM
Služenje – razlog postojanja

images9SRYQRNZimagesTK3ZIUE7
Sveti Jovan ‘Krstitelj’- John ‘the Baptist’

Pitanje:

Šta baptisti imaju zajedničko sa Jovanom?

Odgovor:

1.  Nadimak

2.  Ne uvijek i za svakoga prijatnu poruku

3.  Mučeništvo

4.  Onoga na koga je ukazivao

525839_325052564260600_1377506321_n imagesAUDSDMUK
Prva baptistička crkva – Dom molitve, Slobodanke Danke Savić 33, Beograd

[Sadržaj ↑]
———————————————————————————————————————–

top5 Idi na vrh stranice

Na sljedećoj stranici čitajte o istoriji baptista (na engleskom)
Next page: Baptist History

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s